Begeleiding

Morele steun & persoonlijke begeleiding

Wat wij doen, hoe wij werken en wat u van ons kunt verwachten.

Steeds meer mensen willen zelf kunnen bepalen wanneer zij willen sterven – met of zonder tussenkomst van een arts, op korte termijn of later. Toch is het niet eenvoudig om hierover met anderen te praten.

Vooral wanneer iemand nadenkt over zelfeuthanasie, waarbij geen arts betrokken is, blijken gedachten en twijfels niet altijd bespreekbaar in de eigen omgeving. Het verkennen van mogelijkheden en het vinden van betrouwbare informatie kan daardoor een eenzaam proces zijn.

De Einder is ooit opgericht om te voorkomen dat mensen op soms gruwelijke wijze uit het leven stapten. Sindsdien zijn wij gesprekspartner voor iedereen die nadenkt over een zelfgekozen, humaan levenseinde – een zogenoemde ‘goede dood’.

Onze consulenten bieden morele steun en persoonlijke begeleiding. Zij beschikken over actuele informatie en kunnen ook uw naasten ondersteunen. Zij luisteren met respect voor uw gevoelens en gedachten, zonder oordeel, en beantwoorden de vragen die u heeft. De begeleiding is erop gericht u te ondersteunen bij het maken van uw eigen, persoonlijke keuzes.

Aanmelding

Iedereen van 18 jaar en ouder kan bij ons terecht. U kunt zich eenvoudig aanmelden via begeleiding@deeinder.nl of via Postbus 33, 5469 ZG Erp. Na uw aanmelding ontvangt u eerst informatie over onze werkwijze. Wilt u daarna verder in gesprek, dan brengen wij u graag in contact met een consulent.

De consulent

De consulent neemt contact met u op om een afspraak te maken. Informatie over methoden en middelen verstrekken wij uitsluitend nadat er minstens één persoonlijk gesprek met u heeft plaatsgevonden.

Aan een gesprek kunnen kosten verbonden zijn. Wanneer een consulent naar u toe reist, is vergoeding van de reiskosten een voorwaarde.
De consulent houdt zich aan de wet, wat betekent dat een consulent wél

  • een open gesprek over uw doodswens mag voeren
  • informatie mag geven over methoden en middelen
  • u en uw omgeving moreel mag steunen

maar niét

  • middelen mag verstrekken
  • instructie of advies mag geven
  • behulpzaam mag zijn bij de uitvoering.

Deze laatste drie handelingen kunnen worden gezien als hulp bij zelfdoding. Dat is volgens de wet verboden en voorbehouden aan artsen die handelen binnen de kaders van de euthanasiewet.

De consulent moet zich houden aan de zorgvuldigheidseisen die de stichting heeft opgesteld. Daarnaast is de consulent verplicht een dossier bij te houden. Dit dossier is strikt vertrouwelijk en wordt alleen gebruikt om zich, mocht dat nodig zijn, tegenover justitie te kunnen verantwoorden. In onze privacyverklaring leest u hoe wij met uw gegevens omgaan.

De consulent is nadrukkelijk geen behandelaar of therapeut.

Wie zijn onze hulpvragers

Veel mensen denken weleens: “Ik kan net zo goed dood zijn”, “Was ik maar dood” of “Als ik nu een dodelijke ziekte zou krijgen, dan was dat misschien een oplossing.” Meestal zijn dit voorbijgaande gedachten die kunnen opkomen in een moeilijke periode.

Bij mensen met een aanhoudende doodswens is dat anders. De gedachte aan de dood gaat niet voorbij, maar blijft aanwezig – weken, maanden, soms jaren. Die gedachte kan steeds concreter worden. De dood wordt dan gezien als dé oplossing voor het ‘lijden aan het leven’, om welke reden dan ook.
Mensen met een ernstige ziekte, of die nu dodelijk is of niet, willen soms weten dat zij hun leven kunnen beëindigen als het lijden te zwaar wordt.

Bij oudere mensen is een doodswens vaak een verlangen naar rust en verlossing uit een situatie die niet meer verbetert en alleen verder achteruitgaat. Geliefden zijn overleden, er is niemand meer om herinneringen mee te delen, interesses nemen af en gevoelens van onthechting kunnen toenemen. Sommigen ervaren hun leven als voltooid.
Anderen willen zich oriënteren op mogelijke toekomstige situaties waarin zij niet verder zouden willen leven, en zich daarop voorbereiden.

Bij psychisch lijden kan een doodswens ontstaan als een poging om te ontsnappen aan terugkerend en intens mentaal lijden, waarbij geen uitweg meer wordt gezien.

Naasten

De meeste mensen die zelf de regie over hun levenseinde willen houden, hebben naasten: een partner, kinderen, familie, vrienden of goede buren. Vaak vinden zij het moeilijk om over hun voornemen te praten. Ze zijn bang hun naasten te veel te belasten of verdriet te doen, of weten niet goed hoe ze zo’n gesprek moeten beginnen.

Toch blijkt in de praktijk dat het niet betrekken van naasten na een overlijden vaak méér verdriet en verwarring veroorzaakt dan een open gesprek vooraf. Naar onze mening hoort bij een zorgvuldige voorbereiding van een zelfgekozen levenseinde daarom ook het – waar mogelijk – betrekken van naasten. Uiteraard gebeurt dit alleen met uw toestemming, u beslist. Een consulent kan u bij zulke gesprekken ondersteunen en met raad en daad terzijde staan.

Om uw naasten zo goed mogelijk te beschermen, is het belangrijk om vóór uw overlijden uw wilsverklaring in te vullen.
Ook als naaste kunt u contact opnemen met begeleiding@deeinder.nl.

De rol van de huisarts

Afhankelijk van het contact dat u met uw huisarts heeft, kan het helpen om uw huisarts te informeren over uw voornemen. Alleen al omdat het vaak de huisarts is die het overlijden moet vaststellen wanneer u uw voornemen heeft uitgevoerd.

De ruimte die een huisarts heeft bij een zelfgekozen levenseinde is vaak groter dan zowel de huisarts als de patiënt denkt. Een huisarts kan open met u praten over uw wens voor een zelfgekozen levenseinde. Het is niet zo dat de huisarts automatisch de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) moet inschakelen. Wanneer u wilsbekwaam bent en in staat bent om zorgvuldig over uw situatie na te denken, is onvrijwillige opname of tussenkomst van een crisisdienst in principe niet aan de orde – tenzij u daar zelf om vraagt.