In de statuten van Stichting de Einder staat de doelstelling als volgt omschreven:
- het bevorderen en, indien wenselijk, zelf uitvoeren van professionele begeleiding van mensen met een doodswens die hulp vragen, met respect voor de autonomie van diegenen die om hulp vragen.
- het bespreekbaar maken van het verschijnsel dat er mensen zijn die een doodswens hebben, en voorts al hetgeen met een en ander rechtstreeks of zijdelings verband houdt of daartoe bevorderlijk kan zijn, alles in de ruimste zin des woords. (artikel 2 uit de akte van oprichting, 2 juni 1995)
De ontwikkelingen van de afgelopen jaren laten zien dat een grote groep mensen niet zozeer een doodswens heeft, als wel in de eerste plaats zelf over zijn levenseinde wil kunnen beschikken, of in de nabije of in de veel verdere toekomst. Ook die mensen kunnen zich tot de stichting wenden.
De Stichting tracht dit doel te bereiken door middel van:
- het organiseren van trainingen voor hulpverleners die mensen met een doodswens (zullen gaan) begeleiden. De trainingen zullen zo mogelijk in samenwerking met erkende opleidingsinstituten plaatsvinden, zoals Hogescholen met een opleiding in de sociale en/of sociaal-verpleegkundige sector.
- de uitgave van een informatief kwartaalbulletin, de organisatie van openbare voorlichtingsbijeenkomsten, en de oprichting en instandhouding van een centraal punt voor coördinatie en informatie, met als taak met name:
- het registreren van hulpverleners die het doel van de stichting onderschrijven
- het verstrekken van informatie aan hulpvragers omtrent mogelijkheden om hulp te ontvangen in eigen woonomgeving. (artikel 3 uit de akte van oprichting, 2 juni 1995)
Tegen de achtergrond van deze artikelen past ook het streven naar verwijdering van art. 294 uit het Wetboek van Strafrecht, in het bijzonder het tweede lid, waarin hulp bij zelfdoding strafbaar gesteld wordt.