Sinds juni dit jaar kunt u gratis wilsverklaringen downloaden via de website van de Stichting de Einder. In een wilsverklaring kunt u uw wensen die gaan over uw levenseinde duidelijk maken. Het gaat om een set formulieren en een toelichting.

Vanaf  2001 is de zogenoemde ‘euthanasiewet’ van toepassing. De artsenfederatie, de Koninklijke Nederlandse Maatschappij ter bevordering van de Geneeskunst (KNMG), publiceerde onlangs, tien jaar later, de notitie ‘Over de rol van de arts bij  een zelfgekozen levenseinde’, een rol die zij nu ruimer ziet dan toen. Daar is de Stichting de Einder gelukkig mee. Overigens blijft de rol van de arts binnen de grenzen van de (euthanasie)wet en met het begrip zelfbeschikking heeft de notitie weinig of niets te maken. meer

 

13 aug 2011: Omroep Max:
Een groeiende aantal ouderen heeft genoeg van het leven. Hun leven is voltooid. Deze ouderen willen zelf het tijdstip van hun dood bepalen. Moeten ze die mogelijkheid krijgen?
Een groeiend aantal ouderen vindt het leven ‘voltooid’. Zij zijn niet ernstig ziek of depressief, maar willen niet langer leven. Ze willen met hulp van een arts of een dierbare een einde aan hun leven maken. De meeste artsen weigeren op deze verzoeken in te gaan. Omdat deze mensen niet ‘ondraaglijk en uitzichtloos’ zouden lijden, zoals de euthanasiewet voorschrijft.

De 86-jarige Corry van der Kolk uit het Noordhollandse Opperdoes schreef de redactie van Hollandse Zaken: ‘Ik wil uit het leven stappen, maar niemand wil mij helpen. Ik ben hopeloos’. Mevrouw Van der Kolk was bijna veertig jaar als verpleegkundige werkzaam en altijd een zelfstandige vrouw. Nu heeft ze meerdere kwalen en vreest voor verdere aftakeling. In de uitzending ook het verhaal van een 76-jarige vrouw die nog gezond en energiek is. Ook voor haar hoeft het leven niet meer. Ze wil nog dit jaar ‘waardig’ sterven.

Waarom willen deze ouderen dood? Moet de huisarts meewerken aan deze vorm van levensbeëindiging of mag hij of zij op persoonlijke gronden medewerking weigeren? Volgens de euthanasiewet moet er sprake zijn van ‘uitzichtloos en ondraaglijk lijden’. Die omschrijving is rekbaar, zo vindt ook artsenorganisatie KNMG. Kan een arts beoordelen of iemand lijdt aan het leven? En kan die arts invoelen of dit lijden ondraaglijk is?

Presentatie: Cees Grimbergen.

Opiniepanel

De Vrije Gedachte regio Noord, organiseert in samenwerking met de afdelingen Groningen en Assen van het Humanistisch Verbond een bijeenkomst over een menswaardig en zelfgekozen levenseinde, Een menswaardig levenseinde, optie of utopie? Een verkenning van mensen en hun wensen betreffende euthanasie en autonomie in deze tijd.
Inleider is Marleen van der Gugten, counselor in samenwerking met Stichting de Einder.

Donderdag 8 september 2011 om 19.30 uur (zaal open vanaf 19.00)
Humanistisch Verbond W.A. Scholtenstraat 2 Groningen

Het Italiaanse parlement heeft na na twee jaar debatteren dinsdag jl een wet aangenomen die elke vorm van stervenshulp verbiedt.

Een meerderheid, gevormd door de regeringspartij van minister-president Berlusconi en de christendemocraten, steunde de wet. Voortaan geldt dat een wilsbeschikking waarin een patiënt van tevoren aangeeft dat hij bepaalde behandelingen niet meer wil in de terminale fase van zijn leven, voor een arts niet bindend, maar slechts ‘ter oriëntatie’ zal zijn. De wens om geen voedsel of vocht meer toegediend te krijgen mag niet in de wilsbeschikking zijn opgenomen.

De wet is een reactie op de dood van Eluana Englaro, in 2009. Na een auto-ongeluk lag zij jaren in coma voordat uiteindelijk, na een heftig juridisch touwtrekken, het toedienen van vocht en voeding werd gestaakt. De regering-Berlusconi probeerde dat op de valreep te voorkomen, door een spoedwet te ontwerpen die het weigeren van toediening van vocht en voeding door of namens wilsonbekwame patiënten verbiedt. De wet werd destijds door president Napolitano tegengehouden, omdat hij te veel op één persoon zou zijn toegespitst. Het voorstel verdween daarna enkele jaren in een la.

Naar verwachting zal ook de Senaat, die nog moet stemmen, de wet aannemen. Als dat gebeurt, dan willen tegenstanders een referendum organiseren tegen de wet. Zij vinden dat Italiaanse burgers met de komst van deze wet het slachtoffer zijn van een klerikale minderheid. De katholieke kerk heeft aanname van de wet met instemming begroet.

Uit Medisch Contact, Henk Maassen en Joost Visser

Dick van Brink, Resultaten van de enquête onder de donateurs.
Carlo Leget, Paradoxen en rafels.
Ton Vink, Vrijheid en ethiek, commentaar op Leget.
Carlo Leget, Slotreactie. Vrijheid en verantwoordelijkheid.
Tony Martens, Ik ben er nog.
Boudewijn Chabot, Kanttekeningen bij ‘Ik ben er nog’.
Marleen van der Gugten, Anna.
Marleen van der Gugten, Anna in perspectief.
Margo Klijn, Een mislukte val. Het verhaal van een vrijwilligster.
Saflo, Ik heb de pillen.
Ton Vink, Kort commentaar bij ‘Ik heb de pillen’
Ton Vink, Groepsdenken.
Frank Vandendries, Ik beschik zelf! Of ben ik toch onderdanig?