Zo kan het ook

In de NRC van vrijdag 26 februari 2010 lezen we dat het Britse openbaar ministerie nieuwe richtlijnen heeft gepubliceerd voor vervolging in gevallen van hulp bij zelfdoding. Vervolging voor mensen die anderen helpen zelfdoding te plegen is voortaan onwaarschijnlijk als zij aantoonbaar uit medelijden handelden en het ‘slachtoffer’ zelf bij volle verstand duidelijk had aangegeven een einde aan zijn of haar leven te willen maken. Let wel, dit zijn slechts richtlijnen, er is geen sprake van een nieuwe wet en hulp bij zelfdoding blijft in principe, ook in het Verenigd Koninkrijk, strafbaar. Het Britse openbaar ministerie is met deze richtlijnen gekomen op aandringen van het hoogste Britse rechtscollege, de Law Lords.

Dit is een goed voorbeeld van pragmatisme dat hout snijdt. Het rechtscollege zoekt nadrukkelijk aansluiting bij de praktijk van alledag zonder die praktijk meteen met een wet te sanctioneren.

Maar door nieuwe richtlijnen op te stellen wordt recht gedaan aan een duidelijke behoefte in de samenleving aan een humaan levenseinde voor eenieder die daar zelf voor kiest.

Niet duidelijk is evenwel onder welke condities deze richtlijnen nu echt van toepassing zijn. Vooralsnog lijkt het er op dat hiermee een serieus alternatief voor de bestaande euthanasiepraktijk, zoals we die in Nederland kennen, ontstaat. Het is slechts stapsgewijs maar mij lijkt dit een goede weg om langzaam maar zeker tot jurisprudentie te komen. Voorwaar, een thema dat best eens aan bod zou mogen komen in de verkiezingen en de daarop volgende coalitievorming en kabinetsonderhandelingen.

Enno Nuy, voorzitter Stichting de Einder

1 maart 2010