Een reportage van EénVandaag op 13 januari 2007:
De 86-jarige Obbe Terpstra vertelt over zijn plan om een einde aan zijn leven te maken. Zijn vrouw is na een langdurig ziekbed overleden aan kanker. Haar lijdensweg is een schrikbeeld voor hem. Bovendien wordt Terpstra langzaam blind. Hij vertelt zijn verhaal op televisie, omdat hij het taboe rond deze wens wil doorbreken. Op 25 augustus neemt Terpstra een barbituraat in, een vergif, en sterft meteen. Terpstra sprak met niemand over zijn plannen. Alleen zijn zoon Albert wist ervan. Ook hij komt aan het woord in de reportage. Hij zegt zijn vaders wens te respecteren. Hij vond het moeilijk dat dit allemaal in het geheim moest plaatsvinden en dat hij zijn gevoelens met niemand kon delen. Hij was erbij toen zijn vader het barbituraat innam.
Veel ouderen vrezen een lijdensweg en willen hun leven beëindigen voordat ze aftakelen. Menselijke waardigheid is voor hen essentieel. Huisartsen worden regelmatig benaderd met een verzoek om hulp bij zelfdoding. Zij hebben de beschikking over barbituraten, maar deinzen vaak terug omdat hulp bij zelfdoding strafbaar is.

[zdvideo]http://deeinder.nl/wp1/wp-content/uploads/films/ObbeTerpstra3.flv[/zdvideo]